پیـــــــراهنِ نِــــــگاه مَــرا مَــکِش از پشت ... که بَـــــر می گــــردم و بی خیال عَـــزیزه های مِصـر و یعقوب های چشــم به راه ، چنـــان به خـــــــــــود می فِشــارَمَت که هفتاد و هَفت ســال تمام باران ببـــــارد و گنــدُم درو کنیــــــم!

روز میلاد تو باران آمد روز میلاد تو  بود که هوا بوی شبنم وشقایق می داد.

تولد تو تولد من است

من تمام طول سال بیدار مانده ام

که مبادا روز تولد تو تمام شود

و من در خواب بمانم

و نتوانم به تو بگویم

تولدمان مبارک !؟

یار مهوش
نرم نرمک تار میزد
جنبش انگشتهای نازنینش
به چه دلکش
به چه موزون

اگر با مردگان روزی من از این قبر برخیزم

                                  تودر سلول های مرده ام تکثیر خواهی شد

دریای من:

آرامش دریای من، چندی است بر هم خورده است

امواج گیسوی کسی ، آسایشم را برده است!

دلم گرفته از این شهر و مردمان حسودش

                               شبیه میله ی زندان شده،خطوط و حدودش

                                                                               تقدیم به مهندس علی م ع

پای بر چشمم گذار ای بهترین مهمان عشق
تا به یمن مقدمت برگسترانم خوان عشق

این تن یخ کرده دلمرده را جانی ببخش
با حضور گرمت ای خورشید تابستان عشق

گرچه قابل نیست اما در میان سینه ام
خانه ای سازم برایت از گل و سیمان عشق

زیر پامان:یک گلیم پاره از جنس غرور
پیش رومان:سفره ای از آب عشق و نان عشق

چقدر تلخ

لبهایت طعم سیگار میداد !

من نه عاشق هستم

و نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من