X
تبلیغات
رایتل

باران

باران باش .هیچکس به باران عادت نمی کند .هروقت بیاید خیس می شوی

من از هستی نمی خواهم بجز پیش تو مردن را 

   نمی خواهم خوراکی جز غم عشق تو خوردن را 

تو را می خواهم آنگونه که گویی جسم روحش را

جدایی ناپذیر و تنگ یکدیگر  فشردن را

                                بدون تو تنفس هم ملال آورترین چیز است 

                                   تو شیرین می کنی اما، شرنگ تلخ مردن را 

بمیران،زنده کن،فرقی ندارد،باز می خوانم

، هزاران بار دیگر با تو شعر دل سپردن را  

              مرا از عشق می ترسانی و غافل از آنی که

               :   برای ماهیان ساده ست مشق آب خوردن را  

به مرده شور بسپاری تنم آنجا که یارایش

، بر دوش بردن را   نباشد بارِ سنگینِِ غمت

                      دلت می آید آیا با چنین شاگردِ عشق خود 

                          همیشه بازگویی درسِ بی روحِ فسردن را 

تو که این را برای من نمی خواهی غزلبانو

خیالِ با تو بودن ، با خودم به گور بردن را

                                         اگر چه خوب می دانم که تا بوده چنین بوده 

                                          که عاشق می دهد آخر، بهای دل سپردن را 

نوشته شده در چهارشنبه 2 دی‌ماه سال 1388ساعت 08:57 توسط رئوف| 1 نظر|

Design By : Night Melody